مفاد احاديث گروه چهارم ، پيشگويى از شكست همهء قيام‌هاى قبل از قيام مهدوى است ، مانند : حديث مرفوع رِبعى بن عبد اللَّه بن جارود ، از امام زين العابدين عليه السلام كه ايشان فرمود : وَ اللَّهِ لا يَخرُجُ واحدٌ منّا قَبلَ خُروجِ القائمِ عليه السلام إلّاكانَ مَثَلَهُ مَثَلُ فَرخٍ طارَ مِن وَكرِهِ قَبلَ أن يَستَوىَ جَناحاهُ ، فَأَخَذَهُ الصِّبيانُ فَعَبثوا بِهِ . « 1 » به خدا سوگند ، پيش از خروج قائم عليه السلام ، هيچ يك از ما قيام نمىكند ، مگر اين كه او همچون جوجه‌اى است كه پيش از محكم شدن بال‌هايش از آشيانهء خود پرواز كند . پس [ به زمين مىافتد و ] كودكان ، او را مىگيرند و با او بازى مىكنند ( بازيچهء دست ديگران مىشود ) . و نيز حديث ابو الجارود ، زياد بن منذر كه مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود : لَيسَ مِنّا أَهلَ البَيتِ أَحَدٌ يَدفَعُ ضَيماً وَ لا يَدعُو إِلى حَقٍّ إِلّا صَرَعَتهُ البَليَّةُ حَتّى تَقُومَ عِصابَةٌ شَهِدَت بَدراً لا يُوارى قَتيلُها وَ لا يُداوى جَريحُها . « 2 » هيچ يك از ما اهل بيت نيست كه ظلم و ناروايى را دفع و مردم را به حق دعوت كند ، مگر اين كه گرفتارى ، او را به زانو در مىآورد ، تا اين كه گروهى كه در جنگ بدر حضور يافتند ، قيام كنند ؛ گروهى كه كشتگانشان به خاك سپرده نمىشوند و زخمىهاى آنها مداوا نمىگردند . در پايان اين حديث ، راوى مىگويد : مقصود امام باقر عليه السلام از اين گروه ، فرشتگان بود .

--> ( 1 ) . الكافى : ج 8 ص 269 ح 382 . همين مضمون در كتاب الغيبةى ، نعمانى : ( ص 206 ح 14 ) از امام باقر عليه السلام نيز نقل شده است . ( 2 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 202 ح 3 .